Lekarskie prawo do sprzeciwu sumienia a odpowiedzialność prawna

Studia Prawnicze KUL 4 (60):21-41 (2014)
Download Edit this record How to cite View on PhilPapers
Abstract
Lekarski obowiązek niesienia pomocy pacjentom wynika nie tylko z zapisów Kodeksu Etyki Lekarskiej, lecz przede wszystkim z przepisu art. 30 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty (u.z.l.), nakazującego lekarzowi udzielenie pomocy „w każdym przypadku, gdy zwłoka w jej udzieleniu mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia, oraz w innych przypadkach niecierpiących zwłoki”. Zastosowania przepisu art. 30 u.z.l. nie wyłącza również klauzula sumienia, zawarta w przepisie art. 39 u.z.l. stanowiącym, iż lekarz może co prawda odmówić wykonania świadczenia niezgodnego z sumieniem, jednak tylko wtedy, gdy nie spowoduje to niebezpieczeństwa utraty życia, ciężkiego rozstroju zdrowia oraz w innych przypadkach niecierpiących zwłoki. Z kolei, w pozostałych okolicznościach, w przypadku odmowy udzielenia świadczenia, lekarz musi wskazać realne możliwości jego uzyskania u innego lekarza lub w innym podmiocie leczniczym. Dalsze rozważania mają zatem odpowiedzieć na pytanie, czy obecny kształt przepisu art. 39 u.z.l., z zastrzeżeniem zapisów art. 30 u.z.l. nie stawia lekarza przed dylematem: odpowiedzialność prawna czy sumienie.
PhilPapers/Archive ID
CHULPD-2
Revision history
Archival date: 2016-05-28
View upload history
References found in this work BETA

Add more references

Citations of this work BETA

No citations found.

Add more citations

Added to PP index
2016-05-28

Total views
305 ( #9,076 of 39,015 )

Recent downloads (6 months)
43 ( #10,111 of 39,015 )

How can I increase my downloads?

Monthly downloads since first upload
This graph includes both downloads from PhilArchive and clicks to external links.